Dag 2 begon voor ons alweer vroeg. Na een drukke avond, waarbij het ook erg laat is geworden en ik om 3 uur s´nachts half slapend nog een shoarma rol naar binnen heb zitten proppen ging voor ons om 8 uur alweer de wekker. Met mijn oogleden ergens op mijn knieen baande we ons een weg naar de eetzaal voor het ontbijt. Niet dat ik na die late night snack echt honger had, maar we besloten het er gewoon van te nemen en haalde een gebakken eitje, wat brood en vers fruit om de dag goed te beginnen. We hadden namelijk een drukke planning!
Na het ontbijt besloten we even gedag te zeggen voor de vrienden van Ahmed en checkte we alweer uit bij het hotel. We gingen vervolgens met de taxi naar een klein cafe in een zijstraatje bij het hotel. Daar begonnen we met kijken voor huur autos en wat rond te bellen. Uiteindelijk besloten we toch maar naar de shearaton road te gaan om daar een auto te huren bij europcar. Een prachtige auto, automaat, verzekering en goed werkende airco. Ideaal voor de lange reis die we die avond zouden moeten maken. Ahmed wilde namelijk eerst particulier een auto huren, maar dat leek me juist geen verstandig idee, gezien onze voorgeschiedenis met huur auto´s in Egypte!
Toen we de auto hadden zijn we die dag in Hurghada wat zaken gaan regelen. We kwamen namelijk niet voor vakantie maar hadden dit keer belangrijke dingen te doen en dus zijn we de gehele dag druk in de weer geweest. Wel hielden we af en toe een pauze hier en daar en probeerde we te genieten van Egypte. Het voelt daar voor ons toch ook altijd als thuiskomen!
 |
| Hier hangen we dan als stel kleine kinderen uit een rijdende auto... |
Nadat we klaar waren met het geen wat we moesten doen gingen we naar de marina om een hapje te eten. Ik heb daar veel favoriete restaurants, maar we besloten voor een ander restaurant te gaan, gewoon omdat het er leuk uitzag. Ik bestelde iets simpels want ik had geen trek in wat er allemaal op het menu stond. Alleen vond ik het echt niet lekker wat ik kreeg. Ahmed daarintegen was wel erg blij met zijn keuze. Zijn pasta was heerlijk vond hij!
We hebben niet lang gezeten en zijn dus ook na het eten direct weer richting de auto gegaan om te beginnen aan onze road trip. We reden deze avond en nacht namelijk naar Alexandria, waar onze familie woont en waar Ahmed vandaag komt. Dit is zo een 8 uur rijden.. Maar in werkelijkheid rij je gewoon dik 12 uur erover omdat je continue moet stoppen!
 |
| Hier doe ik even stoer in de woestijn, zodat ik iedereen kon laten zien hoe donker het is... |
Ik begon deze reis op de bijrijdersstoel omdat ik natuurlijk wakker was, mee wilde kijken etc. Maar al snel kwam ik erachter dat er niet veel te zien is op zo een woestijn weg. Het is donker, donker en nog eens donker. Zeg maar gerust zwart. Je ziet niks! Er zijn geen lantaarn palen etc. Het is gewoon een diep zwart gat waar je in kijkt en soms vind je ineens een stilstaande vrachtwagen midden op de weg zonder verlichting of juist met een heel circus aan verlichting. Omdat mijn hart dat niet zo goed aan kon besloot ik dus dat ik beter kon gaan slapen en dat bij iedere stop Ahmed mij wakker zou maken zodat we samen even onze benen konden gaan strekken. Dus onze eerste stop was bij een ¨truckers cafe¨ langs de weg. Het is niet echt voor truckers ofzo hoor iedereen die stopt die gaat daar zitten en wat drinken en dus ook wij...
Mensen ik heb mij nog nooit zo ongemakkelijk gevoelt! Ahmed en ik liepen het cafe binnen en er zaten wel 100 mannen binnen die allemaal direct opkeken van hun voetbal wedstrijd omdat er een spierwit gedaante verscheen. Dont get me wrong! Maar ik ben een witte vrouw, met wit haar in een bloemetjes jurk die zojuist een echt mannen cafe binnen loopt. Een testosteron hal, gevuld met woedende mannen die naar een voetbal wedstrijd kijken en ik denk dat ze achterstonden... Ik ging hier even snel naar de wc met mijn 1 velletje wc papier (want meer krijg je niet in egypte) en mijn voorraad servetten in mijn handtas! En daarna dronken we nog even een kop koffie zodat ahmed gefocust zou blijven. Ondertussen begonnen een paar mannen in de ruimte weer wat te schreeuwen en die werden door weer een ander gewezen op hun taal omdat er een dame in de ruimte was. Ik ben wel wat gewend natuurlijk en ik ben zelf ook grof op te tong, maar het feit dat ze dus uit respect op hun tongen letten in het bijzijn van vrouwen siert ze dan weer wel heel erg!
Eenmaal terug in de auto verplaatste ik mijzelf van de stoel naar de achterbank, waar ik mijzelf in 2 gordels vast heb gezet omdat ik bang was dat ik ergens in de woestijn terecht zou komen en geen idee heb of je hard of zacht land in die zandbak.. Comfortabel was anders maar ik voelde me net doornroosje. Ondertussen stopte Ahmed bijna overal voor koffie en liet mij deze keren wel doorslapen. Tot we aankwamen bij porto sokhna. Hier zijn we heel vaak met de gobus langs gereden en Ahmed heeft daar vroeger gewerkt, dus ik wilde dat wel eens een keer gezien hebben. Hier hebben we dus uiteindelijk even een stuk gewandeld, rond gekeken en ook wat gegeten. Ik vond het echt prachtig om te zien, dit hotel is zo onwijs groot! Er is ook van alles te doen, ligt aan de rode zee maar ook heel dicht bij cairo. Niet veel toeristen weten van sokhna af.. Maar ik zou het mensen zeker eens aanraden om daar een bezoekje te brengen!
 |
| Mijn foto skills waaren op dit moment nog aan het slapen.. |
Vervolgens dus weer terug die auto in en ik ben daar gewoon weer als doornroosje verder gaan slapen tot het licht werd. Echt heel gemeen want Ahmed heeft dus continue gereden en is continue wakker geweest en ik lag daar een beetje te snurken op de achterbank. Ik was dan ook echt blij toen we aankwamen in Alexandria bij mijn zwager, schoonmoeder en onze neefjes en nichtjes. Ahmed dook daar direct het bed in om iets te slapen. Mijn schoonmoeder stond uitgebreid te koken en kwam direct met een hele fruitsalade aan voor mij. Was echt heerlijk om ze allemaal weer even te zien maar helaas veel te kort!
Nadat Ahmed een beetje was bijgetankt, (1 uurtje geslapen) moesten we in Alexandria ook weer verder om wat zaken te regelen en dus moesten we weer op pad. Ik vond dat zelf wel heel erg voor Ahmed want die was echt gesloopt. Uiteindelijk zijn we dus wat dingen gaan regelen en toen moest ik naar de wc... En ik ben echt een zeikerd als het gaat om toiletten. Ik kan niet naar het toilet als er mensen zijn en het huis van mijn schoonzus zat gewoon echt vol met mensen. Dus vroeg ik of Ahmed aub even voor mij een kamer kon boeken ergens zodat ik even rustig naar het toilet kon..
Dit deed hij natuurlijk met liefde! Hij boekte een kamer, bracht mij erheen, zette de spullen binnen zodat ik even naar het toilet kon, kon douchen etc. ik had een blaasontsteking en hij zou voor mij even wat medicijnen halen daarvoor. Dus hij deed de deur dicht en daar zat ik. Ik keek om mij heen en dacht echt... kak. Nou eigenlijk wel meer dan dat. Ik had geen bereik in de kamer, de badkamer viel uit elkaar, wc was extreem smerig, er zat poep in het douche putje, de kraan was gebroken, er liepen kakkerlakken en het ergste was dat ik de kamer niet uit kon want er zat geen deurklink niks. Ik wilde uit het raam hangen voor signaal maar het raam kon niet open en daarachter zat ook direct een muur. Het was echt heel erg. Dit noemt zich ook echt een hotel, heeft redelijke recensies en is ook niet eens spotgoedkoop ofzo. Maar het was echt heel erg en ik ben echt wel wat gewend! Ik denk dat het vooral de paniek was van het niet de deur, raam uitkunnen en geen bereik hebben.. mocht er wat gebeuren wat mij het meest dwars zat! Ik ben dus niet wezen douchen, niet naar het toilet geweest en heb daar een uur lang door die kamer lopen ijsberen tot Ahmed terug was. Ik ben ook direct de kamer uitgerend naar de auto!
 |
| De beste vriend die ik heb gemaakt in de kamer. Kakkie de kakkerlak. |
We zijn daarna nog even met Ahmed zijn vrienden wezen eten met uitzicht over zee. Heerlijke pizza! Heel gezellig, maar helaas drong voor ons de tijd en zijn we dus van iedereen snel afscheid gaan nemen en weer in de auto gestapt om dat hele lange stuk weer terug te rijden richting Hurghada..
Lees je morgen weer voor deel 3?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten